Psalm 42 in Tamil

1 மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல, தேவனே, என் ஆத்துமா உம்மை வாஞ்சித்துக் கதறுகிறது. As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.

2 என் ஆத்துமா தேவன்மேல், ஜீவனுள்ள தேவன்மேலேயே தாகமாயிருக்கிறது; நான் எப்பொழுது தேவனுடைய சந்நிதியில் வந்து நிற்பேன்? My soul thirsteth for God, for the living God: when shall I come and appear before God?

3 உன் தேவன் எங்கே என்று அவர்கள் நாள்தோறும் என்னிடத்தில் சொல்லுகிறபடியால், இரவும் பகலும் என் கண்ணீரே எனக்கு உணவாயிற்று. My tears have been my meat day and night, while they continually say unto me, Where is thy God?

4 முன்னே நான் பண்டிகையை ஆசரிக்கிற ஜனங்களோடே கூடநடந்து, கூட்டத்தின் களிப்பும் துதியுமான சத்தத்தோடே தேவாலயத்திற்குப் போய்வருவேனே; இவைகளை நான் நினைக்கும்போது என் உள்ளம் எனக்குள்ளே உருகுகிறது. When I remember these things, I pour out my soul in me: for I had gone with the multitude, I went with them to the house of God, with the voice of joy and praise, with a multitude that kept holyday.

5 என் ஆத்துமாவே நீ ஏன் கலங்குகிறாய்? ஏன் எனக்குள் தியங்குகிறாய்? தேவனை நோக்கிக் காத்திரு; அவர் சமுகத்து இரட்சிப்பினிமித்தம் நான் இன்னும் அவரைத் துதிப்பேன். Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted in me? hope thou in God: for I shall yet praise him for the help of his countenance.

6 என் தேவனே, என் ஆத்துமா எனக்குள் கலங்குகிறது; ஆகையால் யோர்தான் தேசத்திலும் எர்மோன் மலைகளிலும் சிறுமலையிலுமிருந்து உம்மை நினைக்கிறேன். O my God, my soul is cast down within me: therefore will I remember thee from the land of Jordan, and of the Hermonites, from the hill Mizar.

7 உமது மதகுகளின் இரைச்சலால் ஆழத்தை ஆழம் கூப்பிடுகிறது; உமது அலைகளும் திரைகளும் எல்லாம் என்மேல் புரண்டுபோகிறது. Deep calleth unto deep at the noise of thy waterspouts: all thy waves and thy billows are gone over me.

8 ஆகிலும் கர்த்தர் பகற்காலத்திலே தமது கிருபையைக் கட்டளையிடுகிறார்; இராக்காலத்திலே அவரைப் பாடும்பாட்டு என் வாயிலிருக்கிறது; என் ஜீவனுடைய தேவனை நோக்கி விண்ணப்ஞ்செய்கிறேன். Yet the LORD will command his lovingkindness in the day time, and in the night his song shall be with me, and my prayer unto the God of my life.

9 நான் என் கன்மலையாகிய தேவனை நோக்கி: ஏன் என்னை மறந்தீர்? சத்துருவினால் ஒடுக்கப்பட்டு நான் ஏன் துக்கத்துடனே திரியவேண்டும் என்று சொல்லுகிறேன். I will say unto God my rock, Why hast thou forgotten me? why go I mourning because of the oppression of the enemy?

10 உன் தேவன் எங்கே என்று என் சத்துருக்கள் நாள்தோறும் என்னோடே சொல்லி, என்னை நிந்திப்பது என் எலும்புகளை உருவக்குத்துகிறதுபோல் இருக்கிறது. As with a sword in my bones, mine enemies reproach me; while they say daily unto me, Where is thy God?

11 என் ஆத்துமாவே, நீ ஏன் கலங்குகிறாய்? ஏன் எனக்குள் தியங்குகிறாய்? தேவனை நோக்கிக் காத்திரு; என் முகத்திற்கு இரட்சிப்பும் என் தேவனுமாயிருக்கிறவரை நான் இன்னும் துதிப்பேன். Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted within me? hope thou in God: for I shall yet praise him, who is the health of my countenance, and my God.

1 Maanaanathu neerotaikalai vaanjiththuk katharaுvathupola, thaevanae, en aaththumaa ummai vaanjiththuk katharaுkirathu. As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after thee, O God.

2 En aaththumaa Dhevanmael, jeevanulla Dhevanmaelaeyae thaakamaayirukkirathu; naan eppoluthu thaevanutaiya sannithiyil vanthu nirpaen? My soul thirsteth for God, for the living God: when shall I come and appear before God?

3 Un Dhevan engae entu avarkal naalthoraுm ennidaththil sollukirapatiyaal, iravum pakalum en kannnneerae enakku unavaayittaு. My tears have been my meat day and night, while they continually say unto me, Where is thy God?

4 Munnae naan panntikaiyai aasarikkira janangalotae koodanadanthu, koottaththin kalippum thuthiyumaana saththaththotae thaevaalayaththirkup poyvaruvaenae; ivaikalai naan ninaikkumpothu en ullam enakkullae urukukirathu. When I remember these things, I pour out my soul in me: for I had gone with the multitude, I went with them to the house of God, with the voice of joy and praise, with a multitude that kept holyday.

5 En aaththumaavae nee aen kalangukiraay? Aen enakkul thiyangukiraay? Thaevanai Nnokkik kaaththiru; avar samukaththu iratchippinimiththam naan innum avaraith thuthippaen. Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted in me? hope thou in God: for I shall yet praise him for the help of his countenance.

6 En thaevanae, en aaththumaa enakkul kalangukirathu; aakaiyaal yorthaan thaesaththilum ermon malaikalilum siraுmalaiyilumirunthu ummai ninaikkiraேn. O my God, my soul is cast down within me: therefore will I remember thee from the land of Jordan, and of the Hermonites, from the hill Mizar.

7 Umathu mathakukalin iraichchalaal aalaththai aalam kooppidukirathu; umathu alaikalum thiraikalum ellaam enmael puranndupokirathu. Deep calleth unto deep at the noise of thy waterspouts: all thy waves and thy billows are gone over me.

8 Aakilum Karththar pakarkaalaththilae thamathu kirupaiyaik kattalaiyidukiraar; iraakkaalaththilae avaraip paadumpaattu en vaayilirukkirathu; en jeevanutaiya thaevanai Nnokki vinnnapnjaெykiraேn. Yet the LORD will command his lovingkindness in the day time, and in the night his song shall be with me, and my prayer unto the God of my life.

9 Naan en kanmalaiyaakiya thaevanai Nnokki: aen ennai marantheer? Saththuruvinaal odukkappattu naan aen thukkaththudanae thiriyavaenndum entu sollukiraேn. I will say unto God my rock, Why hast thou forgotten me? why go I mourning because of the oppression of the enemy?

10 Un Dhevan engae entu en saththurukkal naalthoraுm ennotae solli, ennai ninthippathu en elumpukalai uruvakkuththukirathupol irukkirathu. As with a sword in my bones, mine enemies reproach me; while they say daily unto me, Where is thy God?

11 En aaththumaavae, nee aen kalangukiraay? Aen enakkul thiyangukiraay? Thaevanai Nnokkik kaaththiru; en mukaththirku iratchippum en thaevanumaayirukkiravarai naan innum thuthippaen. Why art thou cast down, O my soul? and why art thou disquieted within me? hope thou in God: for I shall yet praise him, who is the health of my countenance, and my God.