Antho Kalvariyil Arumai - அந்தோ கல்வாரியில் அருமை இரட்சகரே

அந்தோ கல்வாரியில் அருமை இரட்சகரே Antho kalvaariyil arumai iratchakarae சிறுமை அடைந்தே தொங்கினார் Siraுmai atainthae thonginaar மகிமை மாட்சிமை மறந்திழந்தோராய் Makimai maatchimai maranthilanthoraay கொடுமை குருசைத் தெரிந்தெடுத்தாரே Kodumai kurusaith therintheduththaarae மாயலோகத்தோ டழியாது யான் Maayalokaththo daliyaathu yaan தூய கல்வாரியின் அன்பை அண்டிடவே Thooya kalvaariyin anpai anntidavae அழகுமில்லை சௌந்தரியமில்லை Alakumillai saunthariyamillai அந்தக் கேடுற்றார் எந்தனை மீட்க Anthak kaeduttaாr enthanai meetka பல நிந்தைகள் சுமந்தாலுமே Pala ninthaikal sumanthaalumae பதினாயிரம் பேரிலும் சிறந்தவரே Pathinaayiram paerilum siranthavarae முளின் முடியும் செவ்வங்கி அணிந்தும் Mulin mutiyum sevvangi anninthum கால் கரங்கள் ஆணிகள் பாய்ந்தும் Kaal karangal aannikal paaynthum குருதி வடிந்தவர் தொங்கினார் Kuruthi vatinthavar thonginaar வருந்தி மடிவோரையும் மீட்டிடவே Varunthi mativoraiyum meettidavae அதிசயம் இது இயேசுவின் நாமம் Athisayam ithu Yesuvin naamam அதினும் இன்பம் அன்பரின் தியானம் Athinum inpam anparin thiyaanam அதை எண்ணியே நிதம் வாழ்வேன் Athai ennnniyae nitham vaalvaen அவர் பாதையே நான் தொடர்ந்தேகிடவே Avar paathaiyae naan thodarnthaekidavae சிலுவைக் காட்சியை கண்டு முன்னேறி Siluvaik kaatchiyai kanndu munnaeri சேவையே புரிவேன் ஜீவனும் வைத்தே Sevaiyae purivaen jeevanum vaiththae என்னைச் சேர்ந்திட வருவே னென்றார் Ennaich sernthida varuvae nentar என்றும் உண்மையுடன் நம்பி வாழ்ந்திடுவேன் Entum unnmaiyudan nampi vaalnthiduvaen