Ecclesiastes 11 in Tamil

1 உன் ஆகாரத்தைத் தண்ணீர்கள்மேல் போடு; அநேக நாட்களுக்குப் பின்பு அதின் பலனைக் காண்பாய். Cast thy bread upon the waters: for thou shalt find it after many days.

2 ஏழுபேருக்கும் எட்டுபேருக்கும் பங்கிட்டுக்கொடு; பூமியின்மேல் என்ன ஆபத்து நேரிடுமோ உனக்குத் தெரியாது. Give a portion to seven, and also to eight; for thou knowest not what evil shall be upon the earth.

3 மேகங்கள் நிறைந்திருந்தால் மழையைப் பூமியின்மேல் பொழியும்; மரமானது தெற்கே விழுந்தாலும் வடக்கே விழுந்தாலும், விழுந்த இடத்திலேயே மரம் கிடக்கும். If the clouds be full of rain, they empty themselves upon the earth: and if the tree fall toward the south, or toward the north, in the place where the tree falleth, there it shall be.

4 காற்றைக் கவனிக்கிறவன் விதைக்கமாட்டான்; மேகங்களை நோக்குகிறவன் அறுக்கமாட்டான். He that observeth the wind shall not sow; and he that regardeth the clouds shall not reap.

5 ஆவியின் வழி இன்னதென்றும், கர்ப்பவதியின் வயிற்றில் எலும்புகள் உருவாகும் விதம் இன்னதென்றும் நீ அறியாதிருக்கிறதுபோலவே, எல்லாவற்றையும் செய்கிற தேவனுடைய செயல்களையும் நீ அறியாய். As thou knowest not what is the way of the spirit, nor how the bones do grow in the womb of her that is with child: even so thou knowest not the works of God who maketh all.

6 காலையிலே உன் விதையை விதை; மாலையிலே உன் கையை நெகிழவிடாதே; அதுவோ, இதுவோ, எது வாய்க்குமோ என்றும், இரண்டும் சரியாய்ப் பயன்படுமோ என்றும் நீ அறியாயே. In the morning sow thy seed, and in the evening withhold not thine hand: for thou knowest not whether shall prosper, either this or that, or whether they both shall be alike good.

7 வெளிச்சம் இன்பமும், சூரியனைக் காண்பது கண்களுக்குப் பிரியமுமாமே. Truly the light is sweet, and a pleasant thing it is for the eyes to behold the sun:

8 மனுஷன் அநேக வருஷம் ஜீவித்து, அவைகளிலெல்லாம் மகிழ்ச்சியாயிருந்தாலும், அவன் இருளின் நாட்களையும் நினைக்கவேண்டும்; அவைகள் அநேகமாயிருக்கும்; வந்து சம்பவிப்பதெல்லாம் மாயையே. But if a man live many years, and rejoice in them all; yet let him remember the days of darkness; for they shall be many. All that cometh is vanity.

9 வாலிபனே! உன் இளமையிலே சந்தோஷப்படு, உன் வாலிப நாட்களிலே உன் இருதயம் உன்னைப் பூரிப்பாக்கட்டும்; உன் நெஞ்சின் வழிகளிலும், உன் கண்ணின் காட்சிகளிலும் நட; ஆனாலும் இவையெல்லாவற்றினிமித்தமும் தேவன் உன்னை நியாயத்திலே கொண்டுவந்து நிறுத்துவார் என்று அறி. Rejoice, O young man, in thy youth; and let thy heart cheer thee in the days of thy youth, and walk in the ways of thine heart, and in the sight of thine eyes: but know thou, that for all these things God will bring thee into judgment.

10 நீ உன் இருதயத்திலிருந்து சஞ்சலத்தையும், உன் மாம்சத்திலிருந்து தீங்கையும் நீக்கிப்போடு; இளவயதும் வாலிபமும் மாயையே. Therefore remove sorrow from thy heart, and put away evil from thy flesh: for childhood and youth are vanity.

1 Un aakaaraththaith thannnneerkalmael podu; anaeka naatkalukkup pinpu athin palanaik kaannpaay. Cast thy bread upon the waters: for thou shalt find it after many days.

2 Aelupaerukkum ettupaerukkum pangittukkodu; poomiyinmael enna aapaththu naeridumo unakkuth theriyaathu. Give a portion to seven, and also to eight; for thou knowest not what evil shall be upon the earth.

3 Maekangal nirainthirunthaal malaiyaip poomiyinmael poliyum; maramaanathu therkae vilunthaalum vadakkae vilunthaalum, viluntha idaththilaeyae maram kidakkum. If the clouds be full of rain, they empty themselves upon the earth: and if the tree fall toward the south, or toward the north, in the place where the tree falleth, there it shall be.

4 Kaattaைk kavanikkiravan vithaikkamaattan; maekangalai Nnokkukiravan araுkkamaattan. He that observeth the wind shall not sow; and he that regardeth the clouds shall not reap.

5 Aaviyin vali innathentum, karppavathiyin vayittil elumpukal uruvaakum vitham innathentum nee ariyaathirukkirathupolavae, ellaavattaைyum seykira thaevanutaiya seyalkalaiyum nee ariyaay. As thou knowest not what is the way of the spirit, nor how the bones do grow in the womb of her that is with child: even so thou knowest not the works of God who maketh all.

6 Kaalaiyilae un vithaiyai vithai; maalaiyilae un kaiyai nekilavidaathae; athuvo, ithuvo, ethu vaaykkumo entum, iranndum sariyaayp payanpadumo entum nee ariyaayae. In the morning sow thy seed, and in the evening withhold not thine hand: for thou knowest not whether shall prosper, either this or that, or whether they both shall be alike good.

7 Velichcham inpamum, sooriyanaik kaannpathu kannkalukkup piriyamumaamae. Truly the light is sweet, and a pleasant thing it is for the eyes to behold the sun:

8 Manushan anaeka varusham jeeviththu, avaikalilellaam makilchchiyaayirunthaalum, avan irulin naatkalaiyum ninaikkavaenndum; avaikal anaekamaayirukkum; vanthu sampavippathellaam maayaiyae. But if a man live many years, and rejoice in them all; yet let him remember the days of darkness; for they shall be many. All that cometh is vanity.

9 Vaalipanae! Un ilamaiyilae santhoshappadu, un vaalipa naatkalilae un iruthayam unnaip poorippaakkattum; un nenjin valikalilum, un kannnnin kaatchikalilum nada; aanaalum ivaiyellaavattinimiththamum Dhevan unnai niyaayaththilae konnduvanthu niraுththuvaar entu ari. Rejoice, O young man, in thy youth; and let thy heart cheer thee in the days of thy youth, and walk in the ways of thine heart, and in the sight of thine eyes: but know thou, that for all these things God will bring thee into judgment.

10 Nee un iruthayaththilirunthu sanjalaththaiyum, un maamsaththilirunthu theengaiyum neekkippodu; ilavayathum vaalipamum maayaiyae. Therefore remove sorrow from thy heart, and put away evil from thy flesh: for childhood and youth are vanity.