Revelation 5 in Tamil

1 அன்றியும், உள்ளும் புறம்பும் எழுதப்பட்டு, ஏழு முத்திரைகளால் முத்திரிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு புஸ்தகத்தைச் சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கிறவருடைய வலதுகரத்திலே கண்டேன். And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals.

2 புஸ்தகத்தைத் திறக்கவும் அதின் முத்திரைகளை உடைக்கவும் பாத்திரவான் யாரென்று மிகுந்த சத்தமிட்டுக் கூறுகிற பலமுள்ள ஒரு தூதனையுங் கண்டேன். And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof?

3 வானத்திலாவது, பூமியிலாவது, பூமியின் கீழாவது, ஒருவனும் அந்தப் புஸ்தகத்தைத் திறக்கவும், அதைப் பார்க்கவும் கூடாதிருந்தது. And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon.

4 ஒருவனும் அந்தப் புஸ்தகத்தைத் திறந்து வாசிக்கவும் அதைப் பார்க்கவும் பாத்திரவானாகக் காணப்படாததினால் நான் மிகவும் அழுதேன். And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon.

5 அப்பொழுது மூப்பர்களில் ஒருவன் என்னை நோக்கி: நீ அழவேண்டாம்; இதோ, யூதா கோத்திரத்துச் சிங்கமும் தாவீதின் வேருமானவர் புஸ்தகத்தைத் திறக்கவும் அதின் ஏழு முத்திரைகளையும் உடைக்கவும் ஜெயங்கொண்டிருக்கிறார் என்றான். And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof.

6 அப்பொழுது, இதோ, அடிக்கப்பட்டவண்ணமாயிருக்கிற ஒரு ஆட்டுக்குட்டி சிங்காசனத்திற்கும், நான்கு ஜீவன்களுக்கும், மூப்பர்களுக்கும் மத்தியிலே நிற்கக்கண்டேன்; அது ஏழு கொம்புகளையும் ஏழு கண்களையும் உடையதாயிருந்தது; அந்தக்கண்கள் பூமியெங்கும் அனுப்பப்படுகிற தேவனுடைய ஏழு ஆவிகளேயாம். And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth.

7 அந்த ஆட்டுக்குட்டியானவர் வந்து, சிங்காசனத்தின்மேல் உட்கார்ந்தவருடைய வலதுகரத்திலிருந்த புஸ்தகத்தை வாங்கினார். And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne.

8 அந்தப் புஸ்தகத்தை அவர் வாங்கினபோது, அந்த நான்கு ஜீவன்களும், இருபத்துநான்கு மூப்பர்களும் தங்கள் தங்கள் சுரமண்டலங்களையும், பரிசுத்தவான்களுடைய ஜெபங்களாகிய தூபவர்க்கத்தால் நிறைந்த பொற்கலசங்களையும் பிடித்துக்கொண்டு, ஆட்டுக்குட்டியானவருக்குமுன்பாக வணக்கமாய் விழுந்து: And when he had taken the book, the four beasts and four and twenty elders fell down before the Lamb, having every one of them harps, and golden vials full of odours, which are the prayers of saints.

9 தேவரீர் புஸ்தகத்தை வாங்கவும் அதின் முத்திரைகளை உடைக்கவும் பாத்திரராயிருக்கிறீர்; ஏனெனில் நீர் அடிக்கப்பட்டு, சகல கோத்திரங்களிலும் பாஷைக்காரரிலும் ஜனங்களிலும் ஜாதிகளிலுமிருந்து எங்களை தேவனுக்கென்று உம்முடைய இரத்தத்தினாலே மீட்டுக்கொண்டு, And they sung a new song, saying, Thou art worthy to take the book, and to open the seals thereof: for thou wast slain, and hast redeemed us to God by thy blood out of every kindred, and tongue, and people, and nation;

10 எங்கள் தேவனுக்குமுன்பாக எங்களை ராஜாக்களும் ஆசாரியர்களுமாக்கினீர்; நாங்கள் பூமியிலே அரசாளுவோமென்று புதிய பாட்டைப் பாடினார்கள். And hast made us unto our God kings and priests: and we shall reign on the earth.

11 பின்னும் நான் பார்த்தாவது, சிங்காசனத்தையும் ஜீவன்களையும் மூப்பர்களையும் சூழ்ந்திருந்த அநேக தூதர்களுடைய சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அவர்களுடைய இலக்கம் பதினாயிரம் பதினாயிரமாகவும், ஆயிரமாயிரமாகவுமிருந்தது. And I beheld, and I heard the voice of many angels round about the throne and the beasts and the elders: and the number of them was ten thousand times ten thousand, and thousands of thousands;

12 அவர்களும் மகா சத்தமிட்டு: அடிக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியானவர் வல்லமையையும் ஐசுவரியத்தையும் ஞானத்தையும் பெலத்தையும் கனத்தையும் மகிமையையும் ஸ்தோத்திரத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளப் பாத்திரராயிருக்கிறார் என்று சொன்னார்கள். Saying with a loud voice, Worthy is the Lamb that was slain to receive power, and riches, and wisdom, and strength, and honour, and glory, and blessing.

13 அப்பொழுது, வானத்திலும் பூமியிலும் பூமியின் கீழுமிருக்கிற சிருஷ்டிகள் யாவும், சமுத்திரத்திலுள்ளவைகளும், அவற்றுளடங்கிய வஸ்துக்கள் யாவும்: சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கிறவருக்கும் ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கும் ஸ்தோத்திரமும் கனமும் மகிமையும் வல்லமையும் சதா காலங்களிலும் உண்டாவதாக என்று சொல்லக்கேட்டேன். And every creature which is in heaven, and on the earth, and under the earth, and such as are in the sea, and all that are in them, heard I saying, Blessing, and honour, and glory, and power, be unto him that sitteth upon the throne, and unto the Lamb for ever and ever.

14 அதற்கு நான்கு ஜீவன்களும் ஆமென் என்று சொல்லின. இருபத்து நான்கு மூப்பர்களும் வணக்கமாய் விழுந்து சதாகாலங்களிலும் உயிரோடிருக்கிறவரைத் தொழுதுகொண்டார்கள். And the four beasts said, Amen. And the four and twenty elders fell down and worshipped him that liveth for ever and ever.

1 Antiyum, ullum purampum eluthappattu, aelu muththiraikalaal muththirikkappattiruntha oru pusthakaththaich singaasanaththinmael veettirukkiravarutaiya valathukaraththilae kanntaen. And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals.

2 Pusthakaththaith thirakkavum athin muththiraikalai utaikkavum paaththiravaan yaarentu mikuntha saththamittuk kooraுkira palamulla oru thoothanaiyung kanntaen. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof?

3 Vaanaththilaavathu, poomiyilaavathu, poomiyin geelaavathu, oruvanum anthap pusthakaththaith thirakkavum, athaip paarkkavum koodaathirunthathu. And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon.

4 Oruvanum anthap pusthakaththaith thiranthu vaasikkavum athaip paarkkavum paaththiravaanaakak kaanappadaathathinaal naan mikavum aluthaen. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon.

5 Appoluthu moopparkalil oruvan ennai Nnokki: nee alavaenndaam; itho, yoothaa koththiraththuch singamum thaaveethin vaerumaanavar pusthakaththaith thirakkavum athin aelu muththiraikalaiyum utaikkavum jeyangaொnntirukkiraar entan. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof.

6 Appoluthu, itho, atikkappattavannnamaayirukkira oru aattukkutti singaasanaththirkum, naanku jeevankalukkum, moopparkalukkum maththiyilae nirkakkanntaen; athu aelu kompukalaiyum aelu kannkalaiyum utaiyathaayirunthathu; anthakkannkal poomiyengum anuppappadukira thaevanutaiya aelu aavikalaeyaam. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth.

7 Antha aattukkuttiyaanavar vanthu, singaasanaththinmael utkaarnthavarutaiya valathukaraththiliruntha pusthakaththai vaanginaar. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne.

8 Anthap pusthakaththai avar vaanginapothu, antha naanku jeevankalum, irupaththunaanku moopparkalum thangal thangal suramanndalangalaiyum, Parisuththavaankalutaiya jepangalaakiya thoopavarkkaththaal niraintha porkalasangalaiyum pitiththukkonndu, aattukkuttiyaanavarukkumunpaaka vanakkamaay vilunthu: And when he had taken the book, the four beasts and four and twenty elders fell down before the Lamb, having every one of them harps, and golden vials full of odours, which are the prayers of saints.

9 Thaevareer pusthakaththai vaangavum athin muththiraikalai utaikkavum paaththiraraayirukkireer; aenenil neer atikkappattu, sakala koththirangalilum paashaikkaararilum janangalilum jaathikalilumirunthu engalai thaevanukkentu ummutaiya iraththaththinaalae meettukkonndu, And they sung a new song, saying, Thou art worthy to take the book, and to open the seals thereof: for thou wast slain, and hast redeemed us to God by thy blood out of every kindred, and tongue, and people, and nation;

10 Engal thaevanukkumunpaaka engalai raajaakkalum aasaariyarkalumaakkineer; naangal poomiyilae arasaaluvomentu puthiya paattaைp paatinaarkal. And hast made us unto our God kings and priests: and we shall reign on the earth.

11 Pinnum naan paarththaavathu, singaasanaththaiyum jeevankalaiyum moopparkalaiyum soolnthiruntha anaeka thootharkalutaiya saththaththaik kaettaேn; avarkalutaiya ilakkam pathinaayiram pathinaayiramaakavum, aayiramaayiramaakavumirunthathu. And I beheld, and I heard the voice of many angels round about the throne and the beasts and the elders: and the number of them was ten thousand times ten thousand, and thousands of thousands;

12 Avarkalum makaa saththamittu: atikkappatta aattukkuttiyaanavar vallamaiyaiyum aisuvariyaththaiyum njaanaththaiyum pelaththaiyum kanaththaiyum makimaiyaiyum sthoththiraththaiyum pettaுkkollap paaththiraraayirukkiraar entu sonnaarkal. Saying with a loud voice, Worthy is the Lamb that was slain to receive power, and riches, and wisdom, and strength, and honour, and glory, and blessing.

13 Appoluthu, vaanaththilum poomiyilum poomiyin geelumirukkira sirushtikal yaavum, samuththiraththilullavaikalum, avattaுladangiya vasthukkal yaavum: singaasanaththinmael veettirukkiravarukkum aattukkuttiyaanavarukkum sthoththiramum kanamum makimaiyum vallamaiyum sathaa kaalangalilum unndaavathaaka entu sollakkaettaேn. And every creature which is in heaven, and on the earth, and under the earth, and such as are in the sea, and all that are in them, heard I saying, Blessing, and honour, and glory, and power, be unto him that sitteth upon the throne, and unto the Lamb for ever and ever.

14 Atharku naanku jeevankalum Amen entu sollina. Irupaththu naanku moopparkalum vanakkamaay vilunthu sathaakaalangalilum uyirotirukkiravaraith tholuthukonndaarkal. And the four beasts said, Amen. And the four and twenty elders fell down and worshipped him that liveth for ever and ever.