-
אֱדַ֨יִן the ay-DA-yeen מַלְכָּ֜א king, mahl-KA כְּדִ֧י when keh-DEE מִלְּתָ֣א he mee-leh-TA שְׁמַ֗ע heard sheh-MA שַׂגִּיא֙ these sa-ɡEE בְּאֵ֣שׁ words, beh-AYSH עֲל֔וֹהִי was uh-LOH-hee וְעַ֧ל sore veh-AL דָּנִיֵּ֛אל displeased da-nee-YALE שָׂ֥ם with sahm בָּ֖ל himself, bahl לְשֵׁיזָבוּתֵ֑הּ and leh-shay-za-voo-TAY וְעַד֙ set veh-AD מֶֽעָלֵ֣י his meh-ah-LAY שִׁמְשָׁ֔א heart sheem-SHA הֲוָ֥א on huh-VA מִשְׁתַּדַּ֖ר Daniel meesh-ta-DAHR לְהַצָּלוּתֵֽהּ׃ to leh-ha-tsa-loo-TAY