Daniel 12 in Tamil

1 உன் ஜனத்தின் புத்திரருக்காக நிற்கிற பெரிய அதிபதியாகிய மிகாவேல் அக்காலத்திலே எழும்புவான். யாதொரு ஜாதியாரும் தோன்றினதுமுதல் அக்காலமட்டும் உண்டாயிராத ஆபத்துக்காலம் வரும்; அக்காலத்திலே புஸ்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறவர்களாகக் காணப்படுகிற உன் ஜனங்கள் அனைவரும் விடுவிக்கப்படுவார்கள். And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book.

2 பூமியின் தூளிலே நித்திரைபண்ணுகிறவர்களாகிய அநேகரில் சிலர் நித்தியஜீவனுக்கும், சிலர் நித்திய நிந்தைக்கும் இகழ்ச்சிக்கும் விழித்து எழுந்திருப்பார்கள். And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt.

3 ஞானவான்கள் ஆகாயமண்டலத்தின் ஒளியைப்போலவும், அநேகரை நீதிக்குட்படுத்துகிறவர்கள் நட்சத்திரங்களைப்போலவும் என்றென்றைக்குமுள்ள சதாகாலங்களிலும் பிரகாசிப்பார்கள். And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever.

4 தானியேலாகிய நீயோவென்றால், முடிவுகாலமட்டும் இந்த வார்த்தைகளைப் புதைபொருளாக வைத்து வைத்து, இந்தப்புஸ்தகத்தை முத்திரைபோடு; அப்பொழுது அநேகர் இங்குமங்கும் ஓடி ஆராய்வார்கள், அறிவும் பெருகிப்போம் என்றான். But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.

5 அப்பொழுது, தானியேலாகிய நான் ஆற்றுக்கு இக்கரையில் ஒருவனும் ஆற்றுக்கு அக்கரையில் ஒருவனுமாகிய வேறே இரண்டுபேர் நிற்கக்கண்டேன். Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river.

6 சணல்வஸ்திரம் தரித்தவரும், ஆற்றின் தண்ணீர்களின்மேல் நிற்கிறவருமாகிய புருஷனை ஒருவன் நோக்கி: இந்த ஆச்சரியமானவைகளின் முடிவுவர எவ்வளவுகாலம் செல்லும் என்று கேட்டான். And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders?

7 அப்பொழுது சணல்வஸ்திரம் தரித்தவரும் ஆற்றின் தண்ணீர்களின்மேல் நிற்கிறவருமாகிய புருஷன் தம்முடைய வலது கரத்தையும் தம்முடைய இடதுகரத்தையும் வானத்துக்கு நேராக ஏறெடுத்து, ஒரு காலமும் காலங்களும், அரைக்காலமும் செல்லும் என்றும்; பரிசுத்த ஜனங்களின் வல்லமையைச் சிதறடித்தல் முடிவுபெறும்போதே இவைகளெல்லாம் நிறைவேறித் தீருமென்றும் என்றென்றைக்கும் ஜீவித்திருக்கிறவர்பேரில் ஆணையிடக் கேட்டேன். And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.

8 நான் எதைக் கேட்டும், அதின்பொருளை அறியவில்லை; ஆகையால்: என் ஆண்டவனே, இவைகளின் முடிவு என்னமாயிருக்கும் என்று கேட்டேன். And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things?

9 அதற்கு அவன் தானியேலே, போகலாம்; இந்த வார்த்தைகள் முடிவுகாலமட்டும் புதைபொருளாக வைக்கப்பட்டும் முத்திரிக்கப்பட்டும் இருக்கும். And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end.

10 அநேகர் சுத்தமும் வெண்மையுமாக்கப்பட்டு புடமிடப்பட்டவர்களாய் விளங்குவார்கள். துன்மார்க்கரோ துன்மார்க்கமாய் நடப்பார்கள்; துன்மார்க்கரில் ஒருவனும் உணரான். ஞானவான்களோ உணர்ந்துகொள்ளுவார்கள். Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.

11 அன்றாடபலி நீக்கப்பட்டு, பாழாக்கும் அருவருப்பு ஸ்தாபிக்கப்படுங்காலமுதல் ஆயிரத்திருநூற்றுத் தொண்ணூறு நாள் செல்லும். And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days.

12 ஆயிரத்து முந்நூற்று முப்பத்தைந்து நாள்மட்டும் காத்திருந்து சேருகிறவன் பாக்கியவான். Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.

13 நீயோவென்றால் முடிவுவருமட்டும் போயிரு; நீ இளைப்பாறிக்கொண்டிருந்து, நாட்களின் முடிவிலே உன் சுதந்தர வீதத்துக்கு எழுந்திருப்பாய் என்றான். But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.

1 Un janaththin puththirarukkaaka nirkira periya athipathiyaakiya mikaavael akkaalaththilae elumpuvaan. Yaathoru jaathiyaarum thontinathumuthal akkaalamattum unndaayiraatha aapaththukkaalam varum; akkaalaththilae pusthakaththil eluthiyirukkiravarkalaakak kaanappadukira un janangal anaivarum viduvikkappaduvaarkal. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book.

2 Poomiyin thoolilae niththiraipannnukiravarkalaakiya anaekaril silar niththiyajeevanukkum, silar niththiya ninthaikkum ikalchchikkum viliththu elunthiruppaarkal. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt.

3 Njaanavaankal aakaayamanndalaththin oliyaippolavum, anaekarai neethikkutpaduththukiravarkal natchaththirangalaippolavum ententaikkumulla sathaakaalangalilum pirakaasippaarkal. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever.

4 Thaaniyaelaakiya neeyovental, mutivukaalamattum intha vaarththaikalaip puthaiporulaaka vaiththu vaiththu, inthappusthakaththai muththiraipodu; appoluthu anaekar ingumangum oti aaraayvaarkal, arivum perukippom entan. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.

5 Appoluthu, thaaniyaelaakiya naan aattaுkku ikkaraiyil oruvanum aattaுkku akkaraiyil oruvanumaakiya vaeraே iranndupaer nirkakkanntaen. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river.

6 Sanalvasthiram thariththavarum, aattin thannnneerkalinmael nirkiravarumaakiya purushanai oruvan Nnokki: intha aachchariyamaanavaikalin mutivuvara evvalavukaalam sellum entu kaettan. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders?

7 Appoluthu sanalvasthiram thariththavarum aattin thannnneerkalinmael nirkiravarumaakiya purushan thammutaiya valathu karaththaiyum thammutaiya idathukaraththaiyum vaanaththukku naeraaka aeraெduththu, oru kaalamum kaalangalum, araikkaalamum sellum entum; Parisuththa janangalin vallamaiyaich sitharatiththal mutivuperaுmpothae ivaikalellaam niraivaerith theerumentum ententaikkum jeeviththirukkiravarpaeril aannaiyidak kaettaேn. And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.

8 Naan ethaik kaettum, athinporulai ariyavillai; aakaiyaal: en aanndavanae, ivaikalin mutivu ennamaayirukkum entu kaettaேn. And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things?

9 Atharku avan thaaniyaelae, pokalaam; intha vaarththaikal mutivukaalamattum puthaiporulaaka vaikkappattum muththirikkappattum irukkum. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end.

10 Anaekar suththamum vennmaiyumaakkappattu pudamidappattavarkalaay vilanguvaarkal. Thunmaarkkaro thunmaarkkamaay nadappaarkal; thunmaarkkaril oruvanum unaraan. Njaanavaankalo unarnthukolluvaarkal. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.

11 Antadapali neekkappattu, paalaakkum aruvaruppu sthaapikkappadungaalamuthal aayiraththirunoottaுth thonnnnooraு naal sellum. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days.

12 Aayiraththu munnoottaு muppaththainthu naalmattum kaaththirunthu serukiravan paakkiyavaan. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.

13 Neeyovental mutivuvarumattum poyiru; nee ilaippaarikkonntirunthu, naatkalin mutivilae un suthanthara veethaththukku elunthiruppaay entan. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.